OECD’nin yayımladığı “Spending Better for Children through Social Policy” raporu önemli bir gerçeği yeniden hatırlatıyor: Çocuklar için ne kadar kaynak harcandığı kadar, bu kaynağın nasıl kullanıldığı ve çocuğun geleceğinde hangi sonucu ürettiği de önemlidir.
Spending Better for Children through Social Policy raporu; gelir desteği, sağlık, eğitim, erken çocukluk hizmetleri ve ailelerin çalışma yaşamına katılımını birbirinden kopuk değil, birbirini tamamlayan politikalar olarak ele alıyor.
Çocuk politikası elbette merkezi idarenin temel sorumluluk alanlarından biridir. Ancak merkezi politikaların, çocuğun yaşadığı kentin ve mahallenin koşullarına cevap veren yerel politikalarla tamamlanması gerekir.
Bugün belediyeler çocuklara beslenme, burs, kurs, eğitim, spor ve çeşitli sosyal destekler sağlıyor. Bunların her biri kıymetlidir; ama yeterli değildir.
Birbirinden kopuk destekler yerine, merkezi idare ve yerel yönetim politikalarının birbirini tamamladığı, çocuğu bugünden geleceğe taşıyan bütünleşik bir politika kurulmalıdır.
Benim 2019 Beşiktaş Belediye Başkanlığı adaylığımda ortaya koyduğum proje de yalnızca bir “kariyer ve istihdam merkezi” değildi. Adaylığım öncesindeki saha çalışmalarımda da dile getirdiğim yaklaşım; çocuğu bebeklikten başlayarak gelişimi, eğitimi, yetenekleri ve ilgi alanlarıyla takip eden; gençlik döneminde beceri ve kariyer planlamasıyla destekleyen; staj ve gerçek çalışma deneyimiyle iş hayatına hazırlayan ve nihayetinde istihdama ulaşmasını hedefleyen bütünleşik bir yerel politika modeliydi.
Bu süreci bir zincir olarak düşünmek gerekir:
Aile ve Gelir Desteği → Sağlık ve İyi Oluş Hali → Eğitim → Yetenek ve İlgi Alanlarının Keşfi → Kariyer Planlaması → Beceri Geliştirme → Staj ve Deneyim → İstihdam ve Kariyerde İlerleme
Bugün bu zincirin son halkası olan istihdam daha da kritik hale gelmiştir. Özellikle belediyelerde istihdamın eğitim, yetenek, mesleki yeterlilik ve liyakat üzerinden şekillenmesi gerekir. Siyasi yakınlığın bunların önüne geçtiği bir sistem fırsat eşitliği üretemez.
Belediye, siyasi aidiyete göre kapı açan değil; kentin çocuklarının yeteneklerini geliştiren ve onlara eşit fırsatlar yaratan bir kurum olmalıdır.
Beşiktaş gibi holdinglerin, bankaların, finans kuruluşlarının ve ulusal ve uluslararası şirketlerin yoğunlaştığı bir kentte belediye ayrıca kentin çocuklarıyla kentin ekonomik kapasitesi arasında köprü kurabilmelidir. Çocukluktan itibaren desteklenen genç, zamanı geldiğinde belediyede veya kentin iş dünyasında liyakati ve yetkinliğiyle kendisine yer bulabilmelidir.
Çocuğa yemek vermek bugünü korur; eğitim vermek yarını güçlendirir; yeteneğini keşfedip onu nitelikli ve liyakate dayalı istihdama ulaştırmak ise geleceğini değiştirir.
Çocuk politikası yalnızca bir yardım politikası değil, bebeklikten istihdama uzanan bütünleşik bir gelecek politikası olmalıdır.
Serdar Aslan | Kentbilimci
Yerel ve Bölgesel Politikacı
#ÇocukPolitikası#SosyalYatırım#YerelYönetimler#YerelPolitikalar#SosyalPolitika#ÇocuklarınGeleceği#FırsatEşitliği#Liyakat#YetenekGelişimi#KariyerPlanlaması#Gençİstihdamı#İstihdam#KentPolitikaları#KentselZekâ#Beşiktaş#İstanbul
